Kalben ya da şiddetin ezberine düşüş

ıslak, nemli, küf kokmuş güz. kırbaç, bağ ipi ve çocukluğa dair karanlık bir rüyadan arta kalan imago kesikleri. kelimeler duruyor, fotoğraflarını makas ile kesiyor, afişlerini pençelerimle koparıp eve getiriyorum. Ve, Kalben'in yürekte yarattığı - bitmez dehşet hissi.

yaratıcı sektörlerde eşitlik miti

yabancılaşmanın hakim olduğu dünyada emek veren herkesin eşit olduğundan bahsetmek, fark yaratanı törpüleyen, heves kıran, adaletsizliği destekleyen bir prensiptir. bu arada, yanlış hatırlanmasın "herkes eşit" ütopyanın ilk sözüydü, üstüne çok söz söylendi. ütopyacılığa mesafeli Engels bile herkese yeteneğine ve ihtiyacına göre göre demişti, Brejnev gibi muz yok votka için demeyerek. Üstüne postyapısalcılar Sade ve Fourier'e dönüp herkese ihtiyacına ve yeteneğine görenin yanına aynı anda arzularına göre prensibini de ekledi. şimdi herkesin emeği eşiti tartışacaksak o zaman aynı zamanda 600 yıllık bu felsefi-sosyolojik-antropolojik dizini de tartışacağız demektir. buyrun o zaman:)