31 Mart 2017 Cuma

Rafet in penceresi- onbironsekiz

"Bir yere ait olmamanın yaratıcı adamlara neler yaptırabileceğini dinliyoruz! ‘Gerçekle’ bir derdi olan çok yönlü sanatçı Rafet Arslan AKA Bay Perşembe, geleneksel sanat kalıplarını kırarak kendisi gibi olmaya uzanan yolculuğunu anlatacak." http://www.onbironsekiz.com/Pencere/rafet-in-penceresi-194.html

29 Mart 2017 Çarşamba

Köşedeki Kadın sergisi

Yeni seri bir eserimle Köşedeki Kadın sergisinde.. *
“Köşedeki Kadın” sergisi sanatçılara; farklı disiplinlerde hazırladıkları eserlerle kendini ifade etme imkanı sunmakta, bir durum tespiti yapmanın ötesinde, konuyla ilgili bir tartışma ortamı yaratmayı amaçlamaktadır. Sergi 1-30 Nisan Tarihleri arasında Kare Art Gallery’de görülebilir. Sanatçılar: Rafet Arslan, Nazan Azeri, Beyza Boynudelik, Manolya Çelikler, Leyla Emadi, Arzu Eş, Gül Ilgaz, Mehwish Iqbal, Hayal İncedoğan, Bahar Oganer, Deniz Sağdıç, Meltem Sırtıkara, Yeşim Şahin, Tan Taşpolatoğlu

Mentor sergisi

Yeni bir eserimle Mentor sergisinde Ankarada'yım.. *
" MENTOR" başlıklı çağdaş sanat sergisi 48 sanatçının katılımıyla 3 nisan 2017 tarihinde Çankaya Belediyesi ne ait Galeri Çankaya da sanat severler ile buluşuyor... Resim, Heykel, Fotoğraf, Dijital Sanat, Video Sanatı ... gibi farklı disiplin ve ara disiplinleri barındıracak olan etkinlik 10 gün boyunca izlenebilecek...

26 Mart 2017 Pazar

Jodorowsky vs Lady Gaga

"I liked Lady Gaga’s meat dress. It was funny. But I did that first in my Panic performance. Maybe she has seen what I’ve done – I don’t know. I like to think her song Alejandro was written for me. Her music is interesting. It’s interesting because it’s very free. But it has no meaning because what she’s singing has no hope. It is without hope. It’s only about revolution, which isn’t enough. We need a re-evolution right now, not a revolution. We need something new. Lady Gaga has a lot of energy and that is fantastic, but she is using old Surrealist images. Surrealism was necessary – essential, even – in the 1920s to bridge the gap between rationalism and the subconscious. It started something important. But by the early 60s, it had become petit-bourgeois; it was too intellectual and romantic, and had ground to a halt. It had become respectable. They didn’t like science fiction or rock music or… let’s not make a list: the Surrealists didn’t like anything! I needed to go further than Surrealism, and that’s why I formed Panic. Surrealism – in particular with Salvador Dali – was all about ego. It was all about extreme individualism. And it’s the same with Lady Gaga. But today, individualism is over: to make a change and do something new – to truly wake up people’s minds – we have to do something collective, together as a social community. No more Dali, no more Magritte – no more working just for yourself. We have to work as one. We can do it. We can do it. I sound like Barack Obama now…" A. j.

24 Mart 2017 Cuma

Markette satılan Şiir dergiler ve Le Cola

Diri Ozanlar Derneği ne dair eleştirinin merkezinde derginin markette satılması olması bana garip geliyor. Benim bildiğim ta Picus'tan beri edebiyat dergileri migros ta carfur da satılıyor. Keza içeriğe dair eleştiriler, derginin kuşaklar ve akımlar arası eklektik duruşunun sebebi(yayıncısının satış derdi dışında), editörün niyeti, ülkede şiirin direksiyonun son 10 yıldır hangi düşüncede olduğu, şu an ülkedeki hegemonya ve karşı hegemonya mecrasında şiirin konumu- bunlardan bahseden yok, ya da ben görmedim. Bazı yorumların, bence şu an mağdur ve hedef olan şair yanında ikinci kişi olan editörü, sevgili Kaanı hedef alır hale gelmesi düşündürücü. Ne yazık herkes şair ve şairin içinde öteki gördüğüne karşı haset var( şiirini basmayan dergiye, o sayı değil diğer sayı basan editöre, ondan - nasıl olur- bizzat şiir istemeyen yayıncıya, adını geçirmeyen dosya yazarına vb vs). Bir de şiirin 'şu haliyle' çok ciddiye alındığını gördüm; o da ayrı mesele. (Ciddiye alırlar bu vasatlığı yaşam seçen çok var). Şiir sadece yazışı- basılı- dize formatını aşalı uzun yıllar geçti; şiirin uzun zamandır girdiği yeni formlar ve kapladığı yeni uzaylar var. Şiirin ses, sokak, şarkı, enstelasyon, hareketli ve hareketsiz görüntü, performans gibi görünümlerini tartışmaktan imtina bizim yazın dünyası, dergilerin migros ta olmadının caiz olmamasına takıldı- kaldı. Geçmiş olsun. ****************
: PS: Dergi yönetimine: Bastığın şiire sahip çıkma-1 Dergi sayısını toplat -2 Editörüne sahip çıkma-3 Dergiyi tümden kapat- etti 4

9 Mart 2017 Perşembe

PsikeSinema Bilimkurgu dosyası

Martta Bilimkurgu dosya ve tabii ki ben de yazdım. Bilimkurgunun 21. yüzyılın ana sanat dalı olduğu iddiamın sağlam delilleriyle..

ph'nglui mglw'nafh Cthulhu R'lyeh wgah'nagl fhtagn...

Kozmik Kahramanlar: Bowie-Eno-Fripp

1962 de 15 yaşında müziğe başlamış, ilk albümünü 67'de çıkartmış Bowie'nin uzun ses/müzik yolunda Heroes belki de en önemli köşe taşıdır. Artık karşımızda sahnede 15 sene geçirmiş, on yılda geride 11 albüm kaydını geride bırakmış ve bu arada en az 5-6 farklı müzik türünü denemiş(glam ve punk gibi öncüllüğünü yapmış) bir Bowie vardır karşımızda. Sonuçta Heroes tarihe bir başka devrimci müzik dahisi olan B. Eno ile yaptığı Berlin üçlemesi diye anılan üç albümden ikincisi olarak tarihe geçmiştir. Ama bence Heroes bu 3 albüm içinde de en yoğun, en zamansız ve öncü kayıtları barındırmaktadır. Low sanki bazı anlarda fazla acemi, Lodger ise sık sık yorgundur; bu tuhaf müzikal birliğin meyveleri içinde. Albümün üçlemenin diğer ikisine rağmen, en güçlü müzikal kozu kuşkusuz albüm de solo gitarı Eno'nun çağrısıyla çalan Robert Fripp'in ses dünyasıdır. Bu üçlünün yan yana üretmesi mucizenin ta kendisidir ya da son 50 yıl içinde "geleceğin müzik ağını" örmüş üç kaşifin en şık buluşması. Bu çakışmanın sadece etkisi sadece notalarla, seslerle, sözlerle açıklanamaz; ortaya çıkmış tinsel bir kara delik vardır ve kuşkusuz anı zamanda unutulmaz kılacak bir auratik alan yaratacaktır;Bowie-Eno-Fripp.
Sözcüklerle açıklanamayan, sadece paranormal olarak kaydedebilen bir enerji. Şarkılara gelirsek "Heroes" Bowie usulü cool post-punk'ın unutulmaz bir örneğidir. Şarkı Blondie tarafından cover'lanmış, Philip Glass şarkıdan yola çıkarak bir senfoni üretmiştir. Alpex Twin'in edit'inde ise Bowie ile Glass'ı birlikte mixlenir. Albümün genelindeki Kraut rock etkisi üzerine çok bahsedildi, ki bu etki albümün giriş şarkısı "Beauty and Beast" kaydının altında sürekli dönen/girip çıkan alt electronik sesler ve gitar ile hissedilebilir.. Bowie'nin katkısı siyahi tonlu back vokallerin funk ruhu ile kraut'u bir punk şarkısında birleştirmesidir.(Neu gitar döngülerinin öncülünün da Fripp olduğunu bilerek ve çaktırmadan:) "Blackout", Bowie'nin vokalinin ve deli ruh halinin öne çıktığı etkileyici bir funky punk şarkısıdır. "V-2 Schneider" albüm boyunca hissedilen jazz duygusunun tamamen avangard bir mecraya ulaşmasıdır. Hemen ardından gelen "Sense of Doubt" adlı enstrümantal şarkı ise avangard tavırda önceki şarkıyı aşan ve çağdaş klasik müzik diyebileceğimiz tekinsiz ve karanlık evrene aittir. Onunla bağlaşık devam eden "Moss Garden" kaydı ilkinin aksine zen sükunetine sahip bir diğer enstrümantal şarkıdır. Şarkıya ruhunu veren Japon sazı koto ile arada dipte dönen noise döngünün karşıtlığı, gayet leziz bir müzikal alan yaratır. Açıkça konuşmak gerekirse Heroes albümü Bowie'nin sonrasındaki neredeyse 40 yıllık müzik yolculuğunu belirlemiştir diyemeyiz. Usta her zaman bir "deccal" olmuştur, kendi deyimi ile çok hızlıdır, o bir türün öncüsü/tarz belirleyicisi olup hemen başka arayışlara girerken/denerken, insanlar daha o yeniyi yeni tüketir hale gelmişlerdir. Heroes albümünü kaplayan deneysel, müzikal jarnlar arası geçirgen-akışkan ve tinsel olarak heybetli ruhu; Bowie'nin hepimize son bir selam çakıp karanlıklık uzaya yükseldiği Black Star albümünde, hem de yoğun bir biçimde hissetmek -bence- mümkün.

14 Şubat 2017 Salı

Kitabın Yazgısı "fata libelli" sergisi

Ayrıntı Yayınları otuz yıllık kitap yolculuğunu paylaşmak ve 1000. kitabını okurlarıyla buluşturmak için bir sergi düzenliyor. Kitabın Yazgısı "fata libelli" başlıklı sergi, kitapların okurlarla kurduğu bağa ve iktidarlarla yaşadığı sorunlara odaklanıyor. Ali Taptık, Sevim Sancaktar, Hakan Gürsoytrak, Rafet Arslan, Çağrı Saray, İz Öztat, .- _ -., Sevinç Altan ve CANAN'ın işleriyle zenginleşen sergi boyunca çeşitli seminerler ve atölye çalışmaları da yer alacak. Sergi ve Etkinlik Mekânları Karşı Sanat Çalışmaları Gazeteci Erol Dernek Sk. No:11, Beyoğlu Mephisto Kitabevi Beyoğlu, İstiklal Caddesi Sergi Açılış Kokteyl: 15 Şubat Çarşamba 18:30 Karşı Sanat Çalışmaları - 19:30 Mephisto Kitabevi

11 Şubat 2017 Cumartesi

istif müzik

Spotify de küçük istifler yapılıyor ara ara, bay perşembe

1 Şubat 2017 Çarşamba

Dennis Villeneuve Estetiği-üzerine notlar..

Villeneuve de çok sağlam bir insancıl bakış ve onu imgeleştirebilme yeteneği var. Onun yanında yetkin bir uslupçu ve kendine göre bir görsel dile sahip. tüm bunların yanında iyi bir hikaye anlatıcı, seyircinin duygu dünyasını istismar etmeden gerilimi sürekli büyütme yeteneğine sahip bir yaratıcı. genç sayılacak yaşına rağmen, hayatının kesin bir döneminde Brecth estetiği üzerine kafa patlattığı da kesin. farklı türler denedi ve başarılı oldu(tarihi drama, suç filmi, psikolojik gerilim) ve en son Arrival ile Bilimkurgu da daldı ve öyle anlaşılıyor ki Hoolywood'un kurnazlarına ona buraya demir attıracaklar. Yeni Dune filminin yönetmeni Dennis Villeneuve olacakmış. Olur bu iş, George Miller dışında en iyi aday; Villeneuve.

Gerçekliğin Zalim Akışı

Ütopya varoluş etiğidir. Gerçek hayata döndüğünüzde insan türünün kurtuluşu yoktur, barbarlık her şeye hakimdir. Gelecek kırımdan, yoksulluktan, cehaletten ve savaştan başka bir ele sahip değil olamaz. Belki topyekûne varan bir yıkımdan arta kalanlar aklı selim bir yeni dünya kurabilir. O kadar.. Gerisi tarih denen nefret kuyusu, jeopolotik denen tezgah, ideoloji denen yanlış bilinç, güdülenme ve manipülasyon, sahte hayatlar ve erekler, gücün doyumsuz efendilerinin oyunları, kurban haline düşen milyonlar ve bitimsiz savaş ve barbarlık. Ötesi yok. Geldik yaşıyoruz ve hiçe gidecegiz..

31 Ocak 2017 Salı

kulaklık girişi

70lerin sonu 80 başında bizde popüler bir zorbalıktı, dur ihtarına uymadı-vuruldu vb haberler. bir nevi yargısız infaza legal ve rutin kalıp, olağanüstü zaman hukuku. şimdi gelelim dün gece dolmabahçede dur ihtarına uymadı vuruldu haberine. kolluk kuvvetleri devir değişti, o dönem bir kaç istisna hariç walkman yoktu, olsa kazulet kadardı görülürdü; şimdi herkesin akıllı telefonu ve minicik kulaklığı var; bir de siz büyüklere hakaret paralel üçgen soruşturmalarına gömülmüşken sokaklar beyni çoktan yaktı, içki pahalı maddeler ucuz ve dur ihtarını duymak zor şey. zaten o kulaklıkta çalan müzik dışarıyla ilişkiyi keser (ambient, doom, drone, ebm vs vb), dinleyicinin zihninde şehir silinmiştir, kabataş yolu ve akan trafik neonlardan oluşan bir ışık hüzmesi, ertaftaki insanlar dikkat çekmeyen birer zombi nesnesidir. müziği kulağında kullandığı madde kanında gezen çocuk ufukta belirsiz bir çiçek tartına doğru ilerler, zaman yoktur, anne ve babası uzaktadır, tanrıdan gayrı otorite yoktur; müzik yükselir- çocuk ilerler.. dur ihtarı- dur- çocuk yürür, karanlık bir güneşe doğru..

25 Ocak 2017 Çarşamba

Yeni yazı: D-BLOG fanzin "Simülasyon" özel sayısı

"Tahayyül, Hipergerçeklik ve Solun Sürekli Ertelenen Sezon Finali" ile D-BLOG fanzinin "simülasyon" özel sayısında https://issuu.com/d-blog/docs/d-blog_04?reader3=1

23 Ocak 2017 Pazartesi

Uyarılmış Tekinsizin Anahtar Deliği -film list-

Bu garip başlıkta index'lediğimiz filmlerin daha eski kök sap'ları bulunmasa da, ağırlıklı olarak 80li ve 90'lı yıllarda boy verdiğini, her filmin kendi şahsına münhasır, tuhaf ve tekinsiz evrenler içerdiğini söyleyebiliriz. Bu filmlerin bazıları açıktan "kara film" kodlarına sahip olsalar da bu filmlerin hiç biri bir tür filmi (tarihsel, BK,polisiye vb vs) değildir. Böyle bir gruplandırmaya -bence- yol açmaları tekinsiz kavramına, yeni ve sapkın bir bakış getirmiş olmalarıdır. Bu bakışta röntgenci kadar teşhirci de öne çıkar ve öznelliğinin altını çizer. Bu filmlerin hepsinde klasik moral değerlerin işlevsiz olduğu yeni gerçekliklerin siluetleri ve yeni psiko-patolojilerin robot resimleri hazır bulunur. Bu filmlerin tümü, bireysel ve toplumsal anlamda iyinin ve kötünün ötesindeki yeni bir dünyayı imler. Bir bakıma modernin bilinen ufkundan, yeni bir evreye geçişin tekinsizliğini buram buram barındırırlar ve tuhaf bir biçimde oyuncul bir yön taşırlar-karanlık bir taraftan. Bu belirsiz oyunlarda roller her an bir şekil değişmeye elverişlidir. Son olarak bu 10 filmlik listeye, 2000lerden iki güncel örnekte ekledim. Kuşkusuz başka filmlerde olabilir ama bunlar benim ilk aklıma düşenler. Dileyen anahtar deliğinden uyarıcı deliliğe göz atabilir. -Sex, lies and videotape (S.Soderberg/1989) - The Player ( R.Altman/1992) - House of Games ( D. Mamet/1987) -Crimes of Passion (Ken Russell /1984) -Blue Velvet (D. Lynch/1986) -L'uomo che Guarda(Tinto Brass/1994) -Boxing Helena (J. Lynch/1994) -The Cook the Thief His Wife & Her Lover (P.Greenway/1995) -Pola X(L. Crarax/1999) -Dead Rangers(D. Conenberg/1999) -The Duke of Burbondy( P.Strickland/2014) -Elle(P. Verhoeven/2016)

14 Ocak 2017 Cumartesi

Rüyalar, Fantaziler ve Bilimkurgu / J. G. Ballard

"Belki edebi bir tarz olarak fantezinin büyük değeri, görünürde bağlantısız ve birbirine benzemeyen fikirleri bir araya getirme kabiliyetidir. Büyük ölçüde bütün fantezi, bu amaca hizmet eder. Fakat ben kurgusal fantezinin; bilim kurgunun çok ciddi sınırlarına seslenmeyi tercih ettiğimde, rüya ve gerçeğin birbirine karıştığı, her birisinin kendi niteliklerini koruduğu, bir şekilde zıddının rolüne büründüğü ve inkâr edilemez mantık boşluğunun aynı anda beyaza dönüştüğü paradoksal bir evren yaratmak için birinin hayal gücünün kullanıldığı etkin bir yöntem olduğuna inanıyorum." J.G.Ballard(Zaman, Hafıza ve İçuzay)

11 Ocak 2017 Çarşamba

Okuma Kulübü- dersimiz P. K. Dick ve Ubik

http://www.bilgi-egitim.com/tr/programlar/724/okuma-kulubu/

yılın ilk yazısı KargaMecmua da

http://www.kargamecmua.org/dergi/sayi/111/4121# "Biz onda yok olmayı sabırsızlıkla bekliyoruz!" by Rafet Arslan ps: bu sene çok yazıcam!